Biblioteka Uniwersytecka w WarszawieBiblioteka Uniwersytecka w Warszawie

Budynek i ogród

Budynek

Nowy budynek Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie zdobył liczne, prestiżowe nagrody i wyróżnienia w konkursach architektonicznych oraz plebiscytach mieszkańców stolicy. Koncepcja, łącząca funkcjonalność nowoczesnej biblioteki, szacunek dla ukształtowania Skarpy Wiślanej oraz fascynację przenikaniem się kultury i natury znalazła wyraz w gmachu o zaskakującej różnorodności. Elewacji od ulicy Dobrej nadano monumentalny charakter poprzez instalację ośmiu tablic (4 x7 m) zwieńczonych fryzem z napisem Biblioteka Uniwersytecka. Tablice symbolizujące strony ksiąg prezentują fragmenty tekstów: staropolskiego Wykładu cnoty Jana Kochanowskiego, staroruskiej Powieści minionych lat z początku XII w., greckiego Fajdrosa Platona, arabskiej Księgi Zwierząt Al-Dżahiza, hebrajskiej Księgi Ezechiela, sanskryckiej Rygwedy oraz dwóch notacji: matematyczno-fizycznej i muzycznej (z Etiudy b-moll Karola Szymanowskiego). Całość została wykonana ze spatynowanej miedzi, a jej zielony kolor harmonizuje z elementami zewnętrznymi gmachu – „wspinającym” się na dach ogrodem oraz elewacjami, które pokryto miedzianymi siatkami, dającymi oparcie pnączom oraz taflami szkła, w których odbija się roślinność.
W 2004 r. przed wejściem do budynku ustawiono przeniesiony z dawnego gmachu fragment stalowej konstrukcji magazynowej. Ten jedyny w Polsce przykład XIX-wiecznego rusztu bibliotecznego stał się symbolicznym łącznikiem między przeszłością a współczesnością.
Wejście do Biblioteki z krytego pasażu, zwanego „uliczką”, wieńczy symbol BUW: otwarta księga z patynowanego brązu z napisem Hinc omnia (stąd wszystko). Na szczycie schodów prowadzących do holu katalogowego na poziomie 1 wznoszą się cztery kolumny z betonu z rzeźbami autorstwa Adama Myjaka, przedstawiającymi wybitnych polskich filozofów szkoły lwowsko-warszawskiej: Kazimierza Twardowskiego, Jana Łukasiewicza, Alfreda Tarskiego i Stanisława Leśniewskiego; inskrypcje zdobiące kolumny zawierają fragmenty tekstów z ich prac.
Szczególnym miejscem jest chashitsu Kaian – tradycyjny japoński pawilon herbaciany, podarowany w 2004 r. przez firmę Kyoei Steel Zakładowi Japonistyki i Koreanistyki Wydziału Orientalistycznego UW i umieszczony na poziomie 2 Biblioteki. Zaprojektowane przez Teruhito Iijimę pawilon i jego otoczenie zostały zbudowane z naturalnych materiałów (drewno, bambus, papier, glina, kamień), stając się rzadko spotykanym poza Japonią przykładem tradycyjnej architektury tego kraju. Odbywają się tam zajęcia uniwersyteckie poświęcone japońskiej kulturze drogi herbaty, prezentacje i ogólnodostępne warsztaty chanoyu.

Audioprzewodnik Symbolika Gmachu i rzeźby kosmologiczne Ryszarda Stryjeckiego w Ogrodach BUW

Ogród

Ogród czynny jest siedem dni w tygodniu (z wyłączeniem dni, w których organizowane są imprezy okolicznościowe) w godzinach:

• 1 – 30 kwietnia: 8.00 – 18.00
• 1 maja – 30 września: 8.00 – 20.00
• 1 – 31 października: 8.00 – 18.00
• 1 listopada – 31 marca: 8.00 – 15.00 (bez wstępu na dach)

Wejście do ogrodu znajduje się od ul. Dobrej, na wysokości skrzyżowania z ul. Gęstą. Wstęp jest bezpłatny.

Ogród na dachu Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie jest jednym z największych i najpiękniejszych ogrodów dachowych w Europie. Jest on bardzo popularnym miejscem odpoczynku studentów, mieszkańców Warszawy i turystów. Jego scenerię wykorzystują organizatorzy koncertów i happeningów, kina letniego i gier miejskich. Ogród składa się z dwóch części: górnej (o powierzchni 2000 m2) i dolnej (o powierzchni 15000 m2), gdzie główną atrakcję stanowią staw, fontanna oraz granitowe rzeźby Ryszarda Stryjeckiego z cyklu Szkic sytuacyjny, nawiązujące do motywów kosmologicznych.
Z dachu zwiedzający mogą podziwiać panoramę miasta i widok na Wisłę oraz bogactwo roślin zestawionych według kolorystycznych dominant. Złota skomponowana jest z żółto i pomarańczowo kwitnących krzewów, m.in. forsycji i pnączy, srebrna jest obsadzona srebrzystolistnymi wierzbami, biało kwitnącym pięciornikiem krzewiastym, a także kosodrzewiną, tawułą norweską, płożącą irgą i jałowcem. Barwę karminową reprezentują różowo i czerwono kwitnące krzewy: krzewuszka cudowna, lilak Meyera, powojnik alpejski i irga. W lecie kwitną róże okrywowe odmiany Super Dorothy. Kompozycja jest obramowana miniaturowymi jabłoniami. Ogród od strony ulicy Dobrej staje się powoli ogrodem niebieskim. Jego ozdobą są powojniki bylinowe: płożący Arabella, który kwitnie od czerwca do września i pięknie pachnący powojnik Cassandra; uzupełnia je irga płożąca. Wejście na dach od strony ogrodu, tzw. pochylnię obsadzono niebiesko kwitnącym i wiecznie zielonym barwinkiem. Wznoszącą się nad świetlikiem altanę oplata winobluszcz pięciolistny odmiany Troki. Ta niezwykle odporna na mróz odmiana znaleziona na Litwie przebarwia się na jesieni na kolor purpurowy. Obszary ogrodu połączone są kładkami, ścieżkami, mostkami i pergolami, na których rosną winorośl Zilga, hortensja pnąca i powojnik.

Audioprzewodniki: Spacer po ogrodzie dolnym BUW, Spacer po ogrodzie górnym

Mapa ogrodów BUW: