BUW   UW
Katalog online bibliotek UW | Zapisy | Cyfrowe katalogi kartkowe BUW | E-zbiory | e-bUW - Biblioteka cyfrowa UW
 
Uniwersytet Warszawski | Repozytorium UW | NUKAT | Kontakty | Mapa serwisu
 
English | Dojazd
Start arrow Blog arrow Odcinek 6 - Skąd się wziął Wolny Dostęp? Cz. 2 [dla pasjonatów bibliotekarskiej roboty]
Start
Godziny otwarcia
Informacje praktyczne
E-zbiory
Regulaminy
O Bibliotece
Katalogi
Usługi
Zbiory specjalne
Biblioteki UW
 
Odcinek 6 - Skąd się wziął Wolny Dostęp? Cz. 2 [dla pasjonatów bibliotekarskiej roboty] Drukuj
 

Był taki moment zawahania i konsternacji, gdzieś w połowie 1994 roku, kiedy uświadomiliśmy sobie, że nasza decyzja o wolnym dostępie do zbiorów w nowym gmachu, tak efektowna, wręcz brawurowa na etapie tworzenia warunków konkursu architektonicznego, zmusza nas niemal natychmiast do podjęcia zupełnie nieefektownych, żmudnych i długofalowych prac nad wyborem oraz przygotowaniem katalogowym i technicznym zbiorów, które w tymże wolnym dostępie powinny stanąć za kilka lat (mówiło się wtedy o roku 1998).

Z urzędu czuwał nad całością Henryk, on też był autorem ogólnej koncepcji zmodyfikowania drogi książki w celu przygotowania zbiorów do wolnego dostępu. Szykując wielką reorganizację zbiorów ustawionych według sygnatury ciągłej (o czym już wspominałam we wcześniejszych odcinkach), zdecydowaliśmy się na ustawienie ich części w wolnym dostępie według Klasyfikacji Biblioteki Kongresu. Dlaczego właśnie tej? Nie miała przecież żadnych zastosowań w polskim bibliotekarstwie zdominowanym przez Uniwersalną Klasyfikację Dziesiętną lub jej amatorskie warianty oraz różne układy działowe o zasięgu lokalnym. Była jednak bardzo ambitną i dogłębną zarazem próbą sklasyfikowania uniwersum, co było atrakcyjne dla wielkiej biblioteki z uniwersalnym zakresem zbiorów. Dlaczego BUW nie miał własnej klasyfikacji? Od lat 30. rozwijał język haseł przedmiotowych (wyszczególniający, jak encyklopedia, a nie systematyzujący od ogółu do szczegółu jak klasyfikacja), którego autorem był Adam Łysakowski, bibliotekarz wileńsko-warszawski.

Rozpoczynając prace nad przygotowaniem zbiorów do wolnego dostępu przyjęliśmy następujące założenia:

- do wolnego dostępu przeznaczamy wszystkie książki wydane po 1980 roku. Ta mechaniczna cezura była konieczna, aby prace nabrały tempa, ale oczywiście niewystarczająca. Od początku wiedzieliśmy, że do wolnego dostępu musimy przygotować też mnóstwo książek wydanych wcześniej, w tym większość Księgozbioru Podręcznego Czytelni Głównej.

- wszystkie książki, które miałyby stanąć w wolnym dostępie powinny być „wyszukiwalne" poprzez katalog komputerowy VTLS. To założenie automatycznie zakreśliło nam kierunek i zakres retrokonwersji, a raczej rekatalogowania, zważywszy, że odbywało się ono z autopsji, to znaczy z każdą kolejną książką w ręku, wybraną na podstawie publicznego katalogu alfabetycznego (docelowo był przeznaczony do likwidacji), następnie wyjmowaną z magazynu, a po opracowaniu wstawianą tam ponownie w stary ciąg numerus currens (nie mieliśmy w starym gmachu żadnej przestrzeni operacyjnej, gdzie moglibyśmy „odkładać" książki przygotowane już do nowego gmachu, zresztą wyłączałoby je to z bieżącego obiegu czytelniczego).

- zbiory rekatalogowane będą opracowane systematycznie według Klasyfikacji Biblioteki Kongresu i otrzymają sygnatury miejsca, zgodne z tą klasyfikacją określające ich docelową lokalizację w magazynach z wolnym dostępem w nowym gmachu. Ściągnęliśmy z USA polskojęzycznego specjalistę od Klasyfikacji Biblioteki Kongresu, który przeszkolił nasz zespół katalogerów.

Katalog komputerowy otworzyliśmy uroczyście dla czytelników 1 lutego 1994, napełniony był tylko niewielką częścią wpływu bieżącego (katalogi kartkowe, alfabetyczny i przedmiotowy zamknęliśmy dopiero po czterech latach, 1 stycznia 1998).

Akcja ruszyła powoli w maju 1995 roku według następującej procedury:

- wybór książek wydanych po 1980 według publicznego katalogu alfabetycznego (katalog niekompletny, docelowo przeznaczony do likwidacji w odróżnieniu od archiwalnego katalogu alfabetycznego)

- opracowanie alfabetyczne w systemie VTLS (z autopsji)

- opracowanie systematyczne (Klasyfikacja Biblioteki Kongresu)

- opracowanie techniczne i introligatorskie - naklejki z sygnaturami KBK, foliowanie, twarde oprawy (finansowane przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej z programu LIBRARIUS)

- niezbędne prace magazynowe (czyli wyjęcie każdej książki z półki, dostarczanie jej do powyższych stanowisk, a po całej procedurze wstawienie jej z powrotem na stare miejsce w magazynie, aby mogła być jeszcze przez kilka lat wypożyczana na starych zasadach).



Komentarze użytkowników (1)
Wystawiony przez Anna Ogonowska, z 06-11-2009 15:54, , Gość
1. plany architektoniczne
Ale zanim była przeprowadzka, to budował się nowy gmach. I jak jeszcze nic nie było widać, to w Belwederku wisiały na ścianach plany każdego piętra. I wierzyć się nie chce, że z tego rysunku powstała taka przestrzeń.
 

Dodaj komentarz!



mXcomment 1.0.7 © 2007-2017 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
 
 
     
 
   
 
 
Obsługa "cookies" (ciasteczek) w serwisach UW
© 2017 Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie